خواص - كاربرد : در هندوستان جوشانده ريشه گياه براى لينت و رفع اسهال خونى خورده مىشود و در موارد حمله‌هاى سخت سرفه و براى تسكين سياه سرفه بسيار نافع است از دم كرده برگهاى گياه براى قطع اسهال و بند آوردن برخى از خونريزيها مصرف مىكنند . « 1 » عمار به فارسى « مورد » و « مورت » و در كتب مختلف با نامهاى آس ، آس بستانى ، عمار ، هدسى و قُمام نام برده شده است . به هندى اردو و هبولاس گويند . تخم يا دانه آن را در كُتب طبّ سنّتى حب الآس نام مىبرند . مشخصات : درختچه‌اى است هميشه سبز و ناخزان ، به بلندى حدود 3 متر ، برگهاى آن متقابل ، بيضى ، نوك تيز ، كامل ، چرمى ، برّاق به رنگ سبز تيره بسيار زيبا و معطّر كه طول هر برگ 5 - 5 / 2 سانتىمتر است . تكثير گياه از طريق كاشت بذر و خوابانيدن و قلمه آن انجام مىشود . تركيبات شيميايى : برگ گياه داراى اسانس روغنى فرّار است كه شامل ميرتى نيل استات ، ميرتنول و سينئول مىباشد . ميوه گياه داراى تانن ، اسانس ، رزين ، كمى از قندها و اسيدهاى آلى است . خواص - كاربرد : در هند برگهاى گياه به‌عنوان قابض مورد توجه است و براى ناراحتىهاى مغزى ، بخصوص صرع و براى سوء هاضمه و بيماريهاى معده و كبد تجويز مىشود . از نظر خواص معتقدند كه اسانس گياه فرح‌آور و مقوّى قلب است . اكتحال آن ديد چشم را افزايش مىدهد . « 1 »

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 89 ؛ محيط اعظم ، ص 405 . ( 1 ) - همان ، ج 7 ، ص 310 - همان ، ص 450 .